Tags

, , , , , ,

Het jaar is 1992, als tienjarig jongetje loop ik braaf met mijn ouders door de plaatselijke supermarkt. Een cd-actie is aan de gang, die mijn muzieksmaak zou verbreden. Metallica’s Black Album ligt er namelijk tussen. ”Dat is die band van ‘Nothing’s Else Matters”, zeg ik tegen mijn ouders.

Later maakt vooral het oudere werk veel indruk op mij. De popmuziek uit de jaren ’80 vond ik helemaal top, met Metallica leer ik echter een heel andere kant kennen. Mijn lievelingsnummer blijft ‘Fade to Black’ van Ride the Lightning. Het is de eerste ballad van het viertal maar gelukkig anders dan Poison of Whitesnake.

Nee, ‘Fade to Black’ begint met fraai akoestisch (!) gitaarwerk, neemt gas terug tijdens de  realistische teksten over zelfmoord, heeft een tweede instrumental dat misschien nog meer zegt dan woorden en bouwt gestaag op naar een ‘eruption’ waar Eddie Van Halen ‘U’ tegen zou zeggen.

Live is het een classic dankzij het geweldige samenspel van de vier bandleden. In die periode ontstaat dan ook de klassieke line-up bestaande uit Hetfield, Ulrich, Hammett en Burton. ‘Fade to Black’ zorgt voor mij dat Metallica in die tijd ver boven het gros van andere metal acts uitsteekt.

Lodewijk Hoebens

Advertenties