Tags

, , , , , ,

In de tien jaar na zijn titelloze debuut (“ik besta langer dan The Beatles”) bewandelde liedjeskunstenaar Spinvis meer paden dan menig artiest in zijn hele carrière. Van bandwerk tot in zijn eentje liedjes in elkaar knutselen, van poëzie tot klassiek en van theaters tot festivals. Hoe beleefde hij het afgelopen decennium? Wat ging eraan vooraf en wat zit er nog in het vat?

 

 

 

 

 

Door Roel Salden

Vóór je solodebuut heb je nog een heel leven gehad in bandjes. Hoe ging je van het bandjeswezen naar soloartiest?

Eigenlijk zijn er drie periodes. Van je 15e tot je 28e zit je in bandjes. Dat was bij mij eind jaren ’70: punk en spelen, spelen, spelen. En liedjes maken en experimenteren. Dan word je ouder en de vrienden waarmee je muziek maakt, gaan een opleiding doen of iets anders. Daar heb ik de boot gemist. Ik bleef dit doen, maar dan alleen. Gelukkig was toen de elektronica begonnen en kon ik in mijn eentje mijn eigen bandje zijn. Dat was eigenlijk de tweede periode, waarin ik veel elektronische muziek maakte en samples van de radio gebruikte. Abstracte muziek waar ik veel plezier in had om het te maken. Wat ik wel miste, was de ontroering die een liedje kan brengen. Met die abstracte “kunstmuziek” kan ik jou niet raken.

En dat leerde ik niet voor mijn 40e. Toen was ik een paar jaar bezig om zelf teksten te maken en in te zingen: mijn derde periode. Die andere waren wel nodig, want je moet het allemaal leren. Dat heeft heel lang geduurd bij mij. Dingen komen altijd op hun tijd, hè?

 

Je hebt een specifieke stijl, qua muziek en qua werkwijze. Heb je concrete voorbeelden?

Holger Czukay [van de Duitse krautrockers Can]. Zulke muziek maakte ik eigenlijk ook. Groovy, goede dingen, maar dan wel met radiostemmen of gesprekken die erdoorheen komen. Echt collagemuziek.

 

Hou je ook nog bij wat er tegenwoordig uitkomt?

Dat probeer ik serieus te doen, op Pitchfork of 3voor12. Ik wil weten waar men het over heeft en wat er zo goed aan is.Er is weinig wat ik zo goed vind dat ik het koop. Het laatste waarbij ik dat had, was Zebra van Beach House. Een supermooie plaat. Maar dat zijn uitzonderingen.

 

Ontspringen er dan geen nieuwe dingen meer in de muziek?

Misschien horen we die niet. Het kan niet zo zijn dat ontwikkeling stopt. Ontwikkeling stopt niet. Alleen we zien die niet altijd, of later pas. Ik denk dat de nieuwe ontwikkelingen nu in de elektronische muziek zitten.

 

Wat elektronica betreft, de wave-achtige synthesizer hoor je ook terug in jouw geluid.

Niet bewust. Ik zeg niet: “Nu ga ik een wave-ding maken”. Je bent gewoon dingen aan het maken… Het is net koken. “O, dat is lekker.” En later merk je: “Dat is net New Order.“

 

Je drie soloalbums worden steeds wat gepolijster. Is dat bewust of merk je dat er nog ontwikkeling in zit?

Ja, maar ik had ook mijn eigen kritiek op de tweede [Dagen Van Gras, Dagen Van Stro]. Ik vond de liedjes op zich wel goed, maar het verband was een beetje weg. Bij zo’n tweede plaat denk je: “Ik zal eens laten zien wat ik kan”. Dan ga je alles uit de kast trekken, eigenlijk uit een soort onzekerheid. Bij de derde heb ik geprobeerd het allemaal weer in één lijn te brengen. Het is een plaat die je kunt vertrouwen, als het ware. Je zet hem op tot het einde. Het is wat langzamer, maar wel één geheel. Maar weet je, je kunt niet alles van tevoren bedenken. Dat is ook opgroeien en public. Dan krijg je verwachtingen.

 

Maar je hebt ook onderscheidingen gekregen. De Popprijs en zelfs poëzieprijzen.

Heb je daardoor niet het gevoel dat je ertegen moet opboksen?

Nee, dat is gewoon waardering voor je werk. Het feit dat het gezien wordt en dat mensen het begrijpen, is toch fantastisch?

 

Hoe ziet de toekomst eruit voor Spinvis? Ben je ergens aan bezig?

In het begin van het jaar wist ik niet hoe het allemaal zou gaan lopen, dus ik heb veel opdrachten aangenomen. Je moet ook gewoon werken natuurlijk. Dan ben ik te veel bezig met dingen voor anderen. Schoenmaker, blijf bij je leest. Dat vind ik nu belangrijk. Ik moet niet meer met allemaal dingen eromheen bezig zijn, maar echt met liedjes. Maar dan weer op een iets andere manier natuurlijk.

Advertenties